Czy Twój partner ma Uogólnione zaburzenie lękowe (ETYKIETKA)? W tym artykule pokazuję 10 porad dla par, w których jedno z nich cierpi na to zaburzenie.
9 wskazówek, jak sobie radzić z uogólnionym zaburzeniem lękowym partnera
1) Co zrobić, jeśli cierpisz na ataki paniki?
Jeśli ten, który cierpi uogólnione zaburzenie lękowe Masz doświadczenia całkowitej paniki i musisz opuścić lokal, nie kłóć się z partnerem i nie krzycz. Działaj z tranquilidad i towarzyszyć mu w domu lub w miejscu, w którym czuje się komfortowo.
Osoba z GAD spędza dzień w napięciu i troska przesadzone, mimo że niewiele lub nic nie powoduje tych stanów.
2) Poznaj swoje leki.
Często w trudnych chwilach osoba z GAD może nawet nie wiedzieć, gdzie znajdują się jej leki. Jeśli zależy Ci na związku, musisz wiedzieć, jakie leki i w jakich dawkach bierze.
3) Zachowaj dyskrecję.
Wiele osób cierpiących na uogólnione zaburzenie lękowe nie lubi, gdy inni ludzie w ogóle dowiadują się o ich stanie. Nie mów nic swoim przyjaciołom, chyba że twój partner wyrazi na to zgodę.
4) Weź udział w terapii.
Jeśli psycholog lub psychiatra na to pozwoli, a Twój partner nie będzie miał nic przeciwko temu, dobrze będzie, jeśli weźmiesz udział w kilku sesjach. Pomoże Ci lepiej zrozumieć GAD i radzić sobie w trudnych sytuacjach.
5) Zachowaj swoje uzasadnienie na moment, gdy będzie spokojny.
Umysł osoby cierpiącej na GAD zostaje uruchomiony podczas ataku. Nie próbuj z nią rozmawiać podczas ataku. Poczekaj, aż się uspokoi i zapytaj, czy wie, co wywołało atak lub co chciałby, abyś zrobił, gdy nagle pojawi się epizod.
6) Szanuj swoje ograniczenia.
Są rzeczy, z którymi osoby cierpiące na uogólnione zaburzenia lękowe nie są w stanie sobie poradzić, na przykład jazda po ruchliwych drogach lub wejście do baru. Zrozum jego ograniczenia i nie zmuszaj go do zrobienia czegoś, co mogłoby sprowokować atak.
7) Bądź wyrozumiały i stanowczy.
Jeśli spotykasz się z osobą chorą na GAD, a ona odmawia uzyskania pomocy w związku ze swoją chorobą, poczekaj, aż się uspokoi, powiedz jej, jak bardzo ci na niej zależy i spróbuj przekonać ją, aby zwróciła się o pomoc.
Jeśli odmówią, spróbuj zaangażować bliskiego członka rodziny ofiary. Jeśli Twój partner odmówi pomocy, nie możesz go zmusić do zrobienia czegoś, czego nie chce, więc musisz zrozumieć, że Twój związek może się w pewnym momencie zakończyć i nie będzie to Twoja wina.
8) Nie naciskaj na swoje szczęście.
Nie próbuj wykorzystywać faktu, że Twój partner nie ma żadnych zmartwień ani żadnych objawów, aby zabrać go do miejsca, w którym jest dużo ludzi lub sytuacja, która może być problematyczna.
Choć może to brzmieć jak dobry pomysł dla Ciebie, prawdopodobnie nie jest dla Twojego partnera. Zrozum ich dylemat i bądź cierpliwy.
9) Angażuj swojego partnera w zajęcia, które on lubi.
Niezależnie od tego, czy malujesz, grasz w grę planszową, czy oglądasz film, jeśli są rzeczy, które pomogą Twojemu partnerowi zachować spokój, zaangażuj go i zaangażowaj.