W dzisiejszych czasach coraz więcej nastolatków, próbując pokonać autorytet rodziców, mówi o swoich dziecięcych prawach, zapominając jednak o innym, ważniejszym aspekcie: swoich obowiązkach wobec rodziców. Rodzice mają obowiązki wobec swoich dzieci, które muszą wypełniać, ale dzieci mają także obowiązki i obowiązki, które muszą wypełniać wobec swoich rodziców.
Zarówno rodzice, jak i dzieci powinni być tego świadomi, ponieważ w ten sposób oboje wiedzą, co robić i czego się spodziewać w relacjach międzyludzkich i rodzinnych.
Ze względu na materialistyczne i liberalne społeczeństwo, w jakim się dzisiaj znajdujemy, wydaje się, że obowiązki dzieci w rodzinie i wobec rodziców są widoczne poprzez ich nieobecność. Trzeba wrócić do tych tematów, aby nadać im wagę, jaką mają, a rodzice wiedzieli, jakie obowiązki mają wobec siebie swoje dzieci. Czas odłożyć na bok pogląd, że młodzi ludzie mają tylko prawa, bo mają też obowiązki.
Kodeks cywilny tak mówi
Ponadto etyka i moralność powinny w zupełności wystarczyć, aby wiedzieć bez potrzeby pisania gdziekolwiek, jakie obowiązki dzieci mają wobec rodziców. W naszym społeczeństwie znajdują one odzwierciedlenie w Kodeksie Cywilnym, aby rodzice mogli skorzystać z tych informacji zawsze, gdy zajdzie taka potrzeba, zwłaszcza gdy ich dzieci zaczną zachowywać się arogancko. Zostały one szczegółowo opisane w art. 155 Kodeksu cywilnego:
- Bądź posłuszny rodzicom, dopóki pozostają pod twoją władzą, i zawsze ich szanuj.
- Przyczyniajcie się sprawiedliwie, stosownie do swoich możliwości, do podnoszenia ciężarów rodziny, dopóki z nią żyją
Ponadto dzieci mają również obowiązek nakarmić rodziców, jeśli zajdzie taka potrzeba. Ważne jest, aby młodzież już od wczesnego dzieciństwa pracowała nad wartościami etycznymi i moralnymi, aby zrozumiała, że rodzice opiekowali się nimi, gdy byli mali i że dzięki nim są tym, kim są dzisiaj. Z tego też powodu oni także mają obowiązek troszczyć się o nie i opiekować się nimi, gdyż są oni najbliższą rodziną.
Bycie ojcem nie jest łatwe
W tym społeczeństwie, jeśli nie masz pomocy rodziny ani pieniędzy na zatrudnienie opiekunek, bardzo trudno jest być ojcem lub matką. Staje się stresujące nie tylko ze względu na obowiązki, które na co dzień trzeba spełniać wobec dzieci, ale raczej ponieważ społeczeństwo wcale tego nie ułatwia. Nie ułatwia to wcale np. pogodzenia życia zawodowego z życiem rodzinnym. W firmach potrzeba dużo pracy, żeby zarobić i móc opłacić rachunki, ale jednocześnie wymaga się tego od rodzin, jakby nie miały pracy.
Generuje to wewnętrzne niespójności, które sprawiają, że rodzice są bardzo zestresowani i bardzo często mogą mieć coś, co może dodatkowo zaszkodzić rodzicielstwu. Rodzice muszą także popracować nad emocjami, które odczuwają pod wpływem stresu i znaleźć czas dla siebie, aby zrównoważyć równowagę wymagań społecznych. Ale to nie jest łatwe. Ustawodawstwo nakłada na rodziców obowiązek opieki nad dziećmi, przebywania z nimi w towarzystwie, karmienia ich, edukacji i zapewnienia im wszechstronnego szkolenia.
Ale mimo trudności rodzice wywiązują się ze wszystkich swoich obowiązków, bo tak powinni. Wypełniają i dbają o wszystkie swoje obowiązki, aby ich dzieci rozwijały się na ludzi wszechstronnych i odnoszących sukcesy, aby spełniały swoje aspiracje i żyły w lepszym świecie…. A przynajmniej taki jest pomysł.
Bardzo ważne jest, aby rodzice zdawali sobie sprawę, że owszem, mają wiele obowiązków, ale mają też prawa, które ich dzieci muszą szanować. Świadomość obowiązków i praw każdego z nich może zaoszczędzić niejednego postępowania karnego z powodu nieporozumień między rodzicami i dziećmi. Należy odzyskać wartość odpowiedzialności nieletnich jako czegoś pozytywnego. Nie jest wymagane ślepe posłuszeństwo dzieci rodzicom, potrzebny jest szacunek do rodziców, który trzeba wpajać od dzieciństwa. Szacunek z empatią, szacunek z bezwarunkową miłością.
Wszyscy podnosimy ręce, gdy ojciec zaniedbuje obowiązki, które musi spełnić wobec swoich dzieci, ale w takim razie dlaczego nie jesteśmy tak zaniepokojeni, gdy to dziecko uchyla się od swoich obowiązków? Alarm powinien być w naszych umysłach równy lub wyższy, bo to dziecko trzeba wychowywać, aby wyrosło na dobrego człowieka i dobrego obywatela. Jakim obywatelem może być w przyszłości nastolatek, który nie chce opiekować się rodzicami i wypełniać swoich obowiązków?
Chcę zacytować słowa sędziego ds. nieletnich w Granadzie, Emilio Calatayuda, który mówi:
„Zacznij od dzieciństwa, dając dziecku wszystko, o co prosi. „W ten sposób będzie wzrastał w przekonaniu, że cały świat należy do niego”.
Jakie są obowiązki i obowiązki rodziców zgodnie z Kodeksem Cywilnym
Skoro już wspomnieliśmy, jakie są obowiązki dzieci, to teraz wymienimy jeszcze jakie są obowiązki rodziców wobec dzieci, czyli relacji rodzic-dziecko, o których mowa w Kodeksie cywilnym:
Artículo 154
- Dzieci niewyemancypowane są pod władzą rodziców.
- Władza rodzicielska będzie zawsze sprawowana dla dobra dzieci, zgodnie z ich osobowością i z poszanowaniem ich integralności fizycznej i psychicznej.
- Uprawnienie to obejmuje następujące obowiązki i uprawnienia:
1. Opiekuj się nimi, trzymaj je w swoim towarzystwie, karm, edukuj i zapewniaj wszechstronne szkolenie.
2. Reprezentuj ich i zarządzaj ich majątkiem.
Jeśli dzieci mają wystarczający osąd, zawsze powinny zostać wysłuchane przed podjęciem decyzji, które ich dotyczą.
Rodzice mogą, wykonując swoją władzę, zwracać się o pomoc do władzy.
Artículo 156
- Władza rodzicielska będzie sprawowana wspólnie przez oboje rodziców lub przez jedno z nich za wyraźną lub dorozumianą zgodą drugiego. Czynności dokonane przez jednego z nich zgodnie z potrzebą i okolicznościami społecznymi lub w sytuacjach pilnej potrzeby będą ważne.
- W przypadku różnicy zdań każde z nich może zwrócić się do Sędziego, który po wysłuchaniu ich i dziecka, jeśli ma wystarczający osąd, a w każdym razie jeśli ukończyło ono dwanaście lat, przyzna bez dalszych regres, władza decydowania o ojcu lub matce. Jeżeli nieporozumienia powtarzają się lub pojawia się inna przyczyna poważnie utrudniająca sprawowanie władzy rodzicielskiej, można ją przypisać w całości lub w części jednemu z rodziców lub podzielić jego funkcje pomiędzy nich. Środek ten będzie obowiązywał przez ustalony okres, który w żadnym wypadku nie może przekroczyć dwóch lat.
- W przypadkach, o których mowa w poprzednich paragrafach, w odniesieniu do osób trzecich działających w dobrej wierze, domniemywa się, że każde z rodziców wykonuje zwykłą władzę rodzicielską za zgodą drugiego.
- W przypadku nieobecności lub nieobecności, niezdolności lub niemożności jednego z rodziców, władza rodzicielska będzie sprawowana wyłącznie przez drugiego z rodziców.
- Jeżeli rodzice mieszkają osobno, władzę rodzicielską sprawuje ta osoba, z którą dziecko zamieszkuje. Jednakże sędzia, na uzasadniony wniosek drugiego rodzica, może w interesie dziecka przyznać wnioskodawcy władzę rodzicielską, aby sprawował ją wspólnie z drugim rodzicem lub rozdzielić między ojca i matkę funkcje przysługujące dziecku. jego ćwiczenie.
Artículo 157
- Małoletni niewyemancypowany sprawuje władzę rodzicielską nad dziećmi przy pomocy rodziców, a w przypadku ich nieobecności – opiekuna; w przypadku braku porozumienia lub niemożności ze stanowiskiem Sędziego.
Artículo 158
- Sędzia z urzędu lub na wniosek samego dziecka, jego krewnego lub Prokuratury postanowi:
1. Odpowiednie środki zapewniające wyżywienie i zabezpieczenie przyszłych potrzeb dziecka, w przypadku niedopełnienia tego obowiązku przez rodziców.
2. Odpowiednie przepisy mające na celu uniknięcie szkodliwych niepokojów dla dzieci w przypadku zmiany osoby sprawującej pieczę nad dzieckiem.
3. Środki niezbędne do zapobiegania uprowadzeniu małoletniego dziecka przez jednego z rodziców lub osoby trzecie, a w szczególności:
a) Zakaz opuszczania terytorium kraju, chyba że uzyskano uprzednie zezwolenie sądu.
b) Zakaz wydawania paszportu małoletniemu lub cofania go, jeżeli został już wydany.
c) Poddanie się uprzedniej zgodzie sądowej na jakąkolwiek zmianę adresu małoletniego.
4. Ogólnie rzecz biorąc, wszelkie inne postanowienia, które uzna się za stosowne, w celu uchronienia małoletniego od niebezpieczeństwa lub uniknięcia krzywdy.
Wszystkie te środki można zastosować w ramach dowolnego procesu cywilnego lub karnego lub w ramach dobrowolnego postępowania sądowego.
Artículo 159
- Jeżeli rodzice mieszkają osobno i nie podejmują wspólnej decyzji, sędzia zadecyduje, zawsze dla dobra dzieci, pod czyją opieką małoletnie dzieci pozostaną. Przed podjęciem tego środka sędzia przesłucha dzieci, które mają wystarczający osąd, a w każdym razie te, które ukończyły dwanaście lat.
Artículo 160
- Rodzice, choćby nie sprawowali władzy rodzicielskiej, mają prawo do kontaktów ze swoimi małoletnimi dziećmi, z wyjątkiem dzieci adoptowanych przez inną osobę lub zgodnie z postanowieniami postanowienia sądu.
- Osobiste relacje dziecka z dziadkami oraz innymi krewnymi i przyjaciółmi nie mogą być uniemożliwiane bez uzasadnionej przyczyny.
- W przypadku sprzeciwu sędzia, na wniosek małoletniego, dziadków, krewnych lub bliskich znajomych, podejmie decyzję w oparciu o okoliczności. W szczególności musi zadbać o to, aby środki, które można wprowadzić w celu wspierania relacji między dziadkami a wnukami, nie zezwalały na naruszanie orzeczeń sądowych ograniczających lub zawieszających relacje małoletniego z jednym z rodziców.
Artículo 161
- W przypadku małoletniego zastępczego prawo jego rodziców, dziadków i innych krewnych do odwiedzania go i kontaktów z nim może zostać uregulowane lub zawieszone przez sędziego, biorąc pod uwagę sytuację i interes małoletniego.
Artículo 162
- Rodzice posiadający władzę rodzicielską mają reprezentację prawną swoich nieemancypowanych małoletnich dzieci.
Wyjątkami są:
1. Czynności związane z dobrami osobistymi lub innymi, które dziecko zgodnie z Ustawami i warunkami dojrzałości może wykonywać samodzielnie.
2. Te, w których występuje konflikt interesów pomiędzy rodzicami a dzieckiem.
3. Te dotyczące majątku wyłączonego spod zarządu rodziców.
Do zawarcia umowy zobowiązującej dziecko do świadczenia świadczeń osobistych wymagana jest uprzednia zgoda dziecka, jeżeli posiada ono wystarczający osąd, z zastrzeżeniem przepisów art. 158.
Artículo 163
- Ilekroć w jakiejś sprawie ojciec lub matka ma interes sprzeczny z interesem ich niewyemancypowanych dzieci, zostanie wyznaczony obrońca, który będzie ich reprezentował w sądzie i poza nim. Powołanie to nastąpi również wtedy, gdy rodzice mają interes przeciwny do interesu wyemancypowanego małoletniego dziecka, którego zdolność muszą uzupełnić.
- Jeżeli konflikt interesów istnieje tylko w przypadku jednego z rodziców, zgodnie z prawem leży on w gestii drugiego rodzica i nie ma potrzeby ustanawiania specjalnego spotkania w celu reprezentowania małoletniego lub uzupełnienia jego obowiązków.