3 objawy lęku i sposoby minimalizowania tych objawów:
1) Izolowane i tymczasowe pojawienie się strachu lub dyskomfortu o intensywnym charakterze.
Lęk jest przejawem strachu. Zagrożenie postrzegamy jako realne i nieuchronne. Kontrolowanie emocji strachu musi być natychmiastowe, ponieważ jeśli pozwolimy, aby wtargnęły one do naszej istoty, trudniej będzie je kontrolować. Bezpośrednim przejawem strachu jest niepokój.
Podstawa: skup się, weź głęboki oddech i zadaj sobie pytanie, czy to zagrożenie jest realne i czy będzie miało wpływ na Twoje życie w przyszłości. Czy to zagrożenie będzie obecne za 5 lat? z pewnością odpowiedź brzmi NIE. Przesadna reakcja, taka jak udręka, nie jest tego warta.
2) Zmiany fizyczne.
W stanie lęku dochodzi do szeregu reakcji fizycznych, takich jak hiperwentylacja, pocenie się, tachykardia, drżenie... Nie należy się bać tych objawów, bo dodamy jeszcze więcej niepokoju do tego, co już mamy. Próba kontrolowania oddechu jest kluczem do zminimalizowania pozostałych objawów. Objawy te są takie same jak objawy lęku, choć w większym stopniu.
3) Uczucie smutku.
Smutek jest nieodłącznym elementem udręki. Osobę ogarnia głębokie uczucie smutku, które może nawet prowadzić do myśli samobójczych. Po raz kolejny kluczem jest zachowanie obiektywnego realizmu. Czy to aż tak wielka sprawa? Nie masz rozwiązania? Czy będzie mnie to martwić za 10 lat? Czy warto z tego powodu uprzykrzać sobie życie? Najlepszą bronią do walki z żalem i smutkiem jest optymizm.