W przypadku każdego człowieka konflikty w naszych umysłach są nieuniknione. Zwykle, a może mamy nadzieję, konflikty te rozwiązują się same w krótkim czasie, jednak czasami tak się nie dzieje.
Od czasu do czasu nasze wewnętrzne konflikty mogą trwać przez długi czas i potencjalnie mogą wyrządzić nam wiele krzywdy. Lęk może często powodować zmęczenie i nie należy go lekceważyć.
Na szczęście posiadamy mechanizmy obronne, które chronią nas przed nieprzyjemnymi emocjami i uczuciami, takimi jak lęk . Oto 7 z nich:
1. Racjonalizacja.
Racjonalizacja jest cechą każdego człowieka. Racjonalizacja jest definiowana jako „tworzenie fałszywych, ale wiarygodnych wymówek, aby usprawiedliwić niedopuszczalne zachowanie”. Przykładem może być sytuacja, gdy student kradnie pieniądze bogatemu przyjacielowi, mówiąc sobie: „No cóż, jest bogaty. Może sobie pozwolić na stratę pieniędzy”.
2. Identyfikacja.
Identyfikację definiuje się jako „wzmocnienie poczucia własnej wartości poprzez nawiązanie wyimaginowanego lub rzeczywistego sojuszu z osobą lub grupą”. Jest to dość powszechna metoda zapominania o problemach, występująca dość często, zwłaszcza wśród osób niepewnych siebie. Przykładem jest dołączenie do drużyny sportowej, kliki społecznej lub subkultury.
3. Przemieszczenie.
Przemieszczenie definiuje się jako „przekierowanie uczuć emocjonalnych (zazwyczaj gniewu) z ich pierwotnego źródła na cel zastępczy”. Często zdarza się to w rodzinach , gdzie ojciec często wpada w złość na matkę. Matka wyładowuje swoją złość na synu, syn z kolei krzyczy na młodszą siostrę, młodsza siostra kopie psa, a pies gryzie kota. Innym, zdrowszym przykładem jest sytuacja, gdy bokser rozładowuje swoją frustrację na worku treningowym.
4. Projekcja.
Projekcja jest definiowana jako „przypisywanie własnych myśli, uczuć lub motywacji innej osobie”. Ta cecha jest bardzo powszechna i prawdopodobnie wszyscy byliśmy świadkami przypadku projekcji. Rozgniewany mężczyzna może oskarżyć innych o wrogość. Innym przykładem może być oszust, który odnosi wrażenie, że wszyscy próbują go oszukać.
5. Regresja.
Regresję definiuje się jako „powrót do niedojrzałych wzorców zachowań”. Jednym z najbardziej oczywistych przykładów może być sytuacja nastolatka, któremu nie wolno pojechać do kolegi na weekend , przez co wpada w złość i krzyczy w obecności rodziców. Nastolatek powraca do dziecinnego zachowania.
6. Trening reaktywny.
Formacja reakcji to jeden z najdziwniejszych mechanizmów obronnych, ponieważ polega na zachowaniu całkowicie sprzecznym z tym, co się naprawdę czuje. Definiuje się ją jako „zachowanie w sposób całkowicie przeciwny do prawdziwych uczuć”. Widzimy to nieustannie w związkach, gdzie „nienawidzę go/jej” zmienia się w „kocham go/ją”.
7. Represje.
Represja jest najdziwniejszym ze wszystkich psychologicznych mechanizmów obronnych. Represję definiuje się jako „ukrywanie niepokojących myśli i uczuć w nieświadomości”.
Wokół wypartych wspomnień narosło wiele kontrowersji. Istnieje przypadek dziecka, które padło ofiarą przemocy i ukryło to doświadczenie w swojej pamięci, aż do momentu, gdy pamięć przywołała je kilka lat później.
Czasami te stłumione wspomnienia są niewiarygodne lub często fałszywe. Wręcz przeciwnie, było kilka przypadków stłumionych wspomnień, które były dokładne.