Misschien heb je ooit het woord 'sadisme' of 'sadistisch' gehoord... zonder te weten welk gevaar deze stoornis met zich mee kan brengen. Het is noodzakelijk om sadisme van masochisme te leren onderscheiden, aangezien ze niet hetzelfde zijn, ook al hebben beide een seksuele aard.
seksueel sadisme
Sadisme is een psychoseksuele stoornis waarbij de persoon seksuele driften voelt die alleen worden bevredigd door pijn bij een andere persoon te veroorzaken. De term werd bedacht door de laat 19e-eeuwse Duitse psycholoog Richard von Krafft-Ebing, verwijzend naar de markies de Sade, een 18e-eeuwse Franse edelman die zijn eigen seksuele praktijken vastlegde.
Sadisme wordt vaak in verband gebracht met masochisme, waarbij seksuele opwinding voortkomt uit het ondergaan van pijn, en veel mensen reageren in beide rollen. De sadist zoekt echter vaak een slachtoffer dat niet masochistisch is, omdat een deel van de seksuele opwinding voortkomt uit het gebrek aan toestemming van het slachtoffer. Dit betekent dat de sadist seksueel opgewonden raakt door pijn toe te brengen aan een slachtoffer dat dit niet wil ondergaan; daarom is sadisme een daad van agressie en kan het beoefenen ervan op grote schaal een strafbaar feit zijn.
De mate en omvang van sadistisch geweld kunnen sterk variëren, van het toebrengen van lichte pijn tijdens seksuele spelletjes op een wellicht enigszins onschuldige manier tot extreme brutaliteit, die soms kan leiden tot ernstig letsel of de dood.
De bevrediging van de sadist komt mogelijk niet voort uit het toebrengen van fysieke pijn, maar eerder uit het mentale lijden van het slachtoffer. Wat hen werkelijk opwindt, is niet fysiek letsel, wonden of blauwe plekken; wat zij seksueel genotvol vinden, is het aanschouwen van de angst en mentale pijn van het slachtoffer.
Seksuele impulsen kunnen de mate van geweld beperken, maar in sommige gevallen gaat de agressieve impuls overheersen en gaat de sadist over tot extremere uitingen van zijn gewelddadige neigingen. Sadisme kan een factor zijn bij sommige geweldsmisdrijven, vooral als er sprake is van verkrachting en vervolgens moord.
De term sadisme wordt soms buiten een seksuele context gebruikt om personen te beschrijven die opzettelijk wreed zijn of die plezier lijken te beleven aan het vernederen en domineren van anderen in sociale situaties. In deze context zijn sommige mildere vormen van sadisme relatief meer sociaal aanvaardbaar, zoals het gebruik van vernederend sarcasme als gespreksmiddel.
Oorzaken van seksueel sadisme
Het is waarschijnlijk dat een sadistisch persoon dit soort subject is geworden vanwege mogelijk misbruik in de kindertijd, hoewel in werkelijkheid de exacte oorzaken die bij deze seksuele stoornis passen niet bekend zijn.
Doorgaans leren dit soort individuen al van jongs af aan, door na te doen, anderen kwaad te doen, in de overtuiging dat dit een manier is om liefde te tonen. Het is mogelijk dat hun ouders elkaar mishandelden, dat er sprake was van huiselijk geweld en dat het kind zelf waarschijnlijk mishandeld is, waardoor het een sadistisch persoon is geworden.
Sadistische mensen hebben een grotere activatie in sommige delen van de hersenen als ze naar beelden kijken die pijn of lijden weerspiegelen.
Behandeling
Cognitieve gedragstherapie is doorgaans de meest geschikte en aanbevolen behandeling voor mensen met seksueel sadisme. Deze therapie richt zich op de gedachten, emoties en het gedrag van de persoon.
Het gedrag van de persoon zal worden aangepast met specifieke strategieën, zodat de persoon de controle kan verbeteren over deze seksuele praktijken die niet alleen destructief zijn, maar ook gevaarlijk en ook crimineel kunnen zijn.
sadistische persoonlijkheidsstoornis
Iemand met een sadistische persoonlijkheidsstoornis vertoont een patroon van pathologisch en wreed gedrag. Hij of zij mishandelt anderen en is voortdurend agressief tegen hen. Net als bij seksueel sadisme geniet de persoon ervan en haalt hij of zij plezier en voldoening uit het observeren van het emotionele en mentale lijden van anderen, of dit nu fysieke pijn of vernedering betreft.
Om deze voldoening te bereiken ten koste van het lijden van anderen, kunnen sadistische individuen verbaal en zelfs fysiek geweld gebruiken. Er is geen specifiek doel voor het toebrengen van dit leed; de slachtoffers zijn onschuldig en begrijpen meestal niet waarom ze het doelwit zijn. In werkelijkheid berokkenen mensen met een sadistische persoonlijkheidsstoornis pijn puur voor het plezier dat ze eraan beleven.
Normaal gesproken zaaien sadistische mensen, die zeer agressief zijn, mensen angst en met hun dwang kunnen ze de doelstellingen bereiken die ze voor ogen hebben. Het zijn manipulatieve en controlerende mensen die de wil van de mensen om hen heen willen beperken, ze geven alleen om hun wil. Empathie zit niet in je geest.
Dit soort mensen vertoont vaak een eigenaardige interesse in alles wat met geweld of de dood te maken heeft. Het is belangrijk om te onthouden dat iemand die seksuele bevrediging haalt uit het toebrengen van pijn aan anderen (seksueel sadisme) niet per se een sadistische persoonlijkheidsstoornis heeft.
Verschillen tussen sadisme en masochisme
Seksueel masochisme heeft niets te maken met sadisme. Bij seksueel sadisme ontleent de persoon plezier aan het toebrengen van pijn aan anderen, terwijl bij masochisme de persoon opgewonden raakt wanneer een ander hem of haar vrijwillig pijn doet. Ze worden doorgaans vastgebonden, geslagen, onderworpen aan fysieke pijn, vernedering of mishandeling… Hoe intenser de behandeling, hoe meer opwinding ze ervaren.
Dit verlangen kan veel leed en schuldgevoel veroorzaken bij de persoon die van dit soort behandelingen geniet. Iemand met seksueel masochisme kan ook fantaseren over geslagen, vastgebonden, mishandeld of vernederd worden om seksuele bevrediging te bereiken. Sommige mensen raken seksueel opgewonden door verstikking (het belemmerd worden van de ademhaling), of dit nu alleen gebeurt of met een partner, en dit kan leiden tot een fatale afloop.
Mensen van dit type kunnen angst, angst, schuldgevoelens, schaamte, obsessieve gedachten voelen... rondom seksueel masochisme. Als een persoon een seksuele masochist is, maar geen angst of symptomen ervaart die hem ervan weerhouden een normaal leven te leiden, dan wordt er geen persoonlijkheidsstoornis gediagnosticeerd.
Masochistisch gedrag begint doorgaans op volwassen leeftijd, hoewel sadistisch of masochistisch spel soms ook al in de kindertijd kan voorkomen. In dergelijke gevallen is het noodzakelijk om dit gedrag bij kinderen te behandelen met cognitieve gedragstherapie om persoonlijkheidsstoornissen op latere leeftijd te voorkomen.