Door de enigszins negatieve opvoeding die we hebben gekregen, is het gemakkelijker voor ons om ons onze beperkingen en menselijke ellende voor te stellen, te geloven en ervan te overtuigen dan van onze positieve hersenbronnen. Vandaar onze onwetendheid en de praktische moeilijkheid als het gaat om het exploiteren van onze capaciteiten:
1) Het is gemakkelijker voor ons om te geloven dat we dit of dat niet kunnen doen, dan te proberen het zo goed mogelijk te doen.
2) We zijn meer geneigd onszelf de schuld te geven van wat ons wordt verweten, in plaats van na te denken en ‘voordeel’ te nemen van wat voor ons is uitgepakt, niet slecht, maar op een andere manier.
3) We zijn eerder geneigd ons te verontschuldigen omdat we geloven dat we het niet goed doen, dan te proberen het zo goed mogelijk te doen, en tevreden te blijven met de overtuiging dat we het zo goed mogelijk doen.
4) We zijn er meer aan gewend onszelf ‘naar beneden te werpen’ dan onszelf te vergeven en meer in onszelf en onze mogelijkheden te geloven.
5) We zijn beter in staat om alles aan een buurman, onze broer of zus, vrienden te geven; dan om onszelf te ‘verwennen’.
6) We zijn in staat om van onze man, vrouw en kinderen te houden en het is moeilijk voor ons om van onszelf te houden.
7) We zijn meer geneigd te geloven wat anderen ons vertellen, vooral degenen van wie we denken dat ze van ons houden; We moeten zeker weten wat we zijn en wat we voor onszelf doen.
Natuurlijk rapporteren de hersenen dit allemaal gedurende het hele leven, ze leren een manier van zijn en een manier van handelen, zonder dat je er ook maar het minste aan doet om te veranderen. Merk op dat je met maar vijf keer per dag tegen jezelf zegt: wat ben ik toch een dwaas, ik doe alles verkeerd, ik vond het helemaal niet leuk, wat een ramp! (een situatie die ons heel vaak overkomt) als je het vermenigvuldigt met 30 dagen in een maand, geeft het een resultaat van 150 keer dat je negatief bio-geïnformeerd bent over hoe slecht je alles doet.
Als we deze manier van denken berekenen, door je een jaar lang te informeren, krijgen we 1800 keer dat “hij een dwaas is en dat alles misgaat voor hem”… de hersenen, of ze het nu leuk vinden of niet, leren dat ze steeds en nog dommer en elke keer misschien maakt het de zaken erger! Ja, zo is het ook, ook al geloof je het niet! Wij zijn dit alles zo gewend dat het ons belachelijk lijkt dat dit zo is!
Dr. Emilio Garrido-Landívar.