Het syndroom van ingebeelde lelijkheid

Soms overdrijven mensen met BDD een klein defect aan het gezicht, de billen of de haarlijn, en ervaren dit als grotesk disproportioneel en aanstootgevend. In andere gevallen wordt een asymmetrie in de ogen een misvorming; Dikke armen of dijen zien er vreselijk en beangstigend uit.

Weinigen van ons zijn echt tevreden met ons lichaam. Liposuctie, gezichtsbehandelingen, permanente eyeliner en blush, haartransplantaties, elektrolyse en tal van andere ingrepen helpen onzekere mensen zich iets zelfverzekerder te voelen. Maar de twee miljoen Amerikanen met een lichaamsdysmorfie (BDD) gaan verder dan normale zorgen over hun uiterlijk. In plaats daarvan wordt hun denken grotendeels beheerst door een obsessie met lelijkheid. Ze vermijden werk en sociale contacten uit angst anderen met hun uiterlijk te beledigen. Veel mensen met BDD zoeken voortdurend troost bij hun familie.

Haar, neus, huid, billen, ogen en dijen zijn de lichaamsdelen die patiënten met BDD het vaakst zorgen baren. De gemiddelde patiënt ervaart in de loop van de stoornis een verstoord beeld van drie tot vier verschillende lichaamsdelen. Ze zijn zich er niet van bewust dat hun vertekening een perceptieprobleem is , en geen anatomisch probleem.

In sommige gevallen vergroot cognitieve therapie de kans op succes. Over het algemeen kan behandeling de intensiteit van BDD-symptomen bij ten minste 50% van de patiënten verminderen.