Bent u ooit zo moe geweest dat u nergens meer zin in had? Momenten waarop je nergens zin in had, ook al waren het dingen waar je voorheen wel van genoot? Er zijn mensen die zelfs de motivatie verliezen om door te gaan met leven. Misschien heb je deze gevoelens zelf niet ervaren, maar ken je iemand die ze op een bepaald moment in zijn leven heeft ervaren. Er zijn mensen die deze gevoelens verwarren met luiheid of apathie, Maar in werkelijkheid kan dit constante gebrek aan wilskracht een symptoom zijn van apathie.
Als je niet weet wat abulia is, is het noodzakelijk om het te weten. Want alleen met kennis kunt u weten of u werkelijk aan deze aandoening lijdt en als dat zo is, is het noodzakelijk dat u niet alleen een diagnose stelt, maar ook een behandeling zoekt om uw levenskwaliteit zo snel mogelijk te verbeteren.
Abulia bij volwassenen
Avolitie staat ook bekend als een stoornis van verminderde motivatie, hoewel het niet wordt erkend als een psychische stoornis of ziekte, maar het is een neurologische aandoening. Avolitie is een motivatiestoornis. Mensen die deze ervaringen ervaren, willen aan geen enkele activiteit deelnemen, Ze weigeren zelfs als hen wordt verteld mee te doen aan verschillende activiteiten.
Mensen die avolitie ervaren, willen niet meedoen aan activiteiten, ze hebben niet de wil om iets anders te doen dan niets doen. Ze willen niet uitgaan, ze willen niet praten... hoewel mutisme meestal in zeldzame of ernstigere gevallen voorkomt, komt awillie heel vaak voor.
Vaak is het moeilijk om de stoornis bij mensen te onderscheiden vanwege het gebrek aan communicatie en hun apathie. Bovenal is het bij oudere mensen ingewikkelder om een ​​diagnose te stellen, omdat men denkt dat de persoon vanwege de leeftijd misschien meer tijd alleen wil doorbrengen om te ontspannen, hoewel dit in werkelijkheid een wil kan zijn. Avolitie wordt aangetroffen als een symptoom bij verschillende psychotische stoornissen, zoals Esquizofrenia.
Abulia bij kinderen
Hoewel het aantal gevallen van avolitie bij kinderen onduidelijk is vanwege de moeilijke diagnose, waarschuwen artsen ouders steeds vaker dat dit symptoom gevaarlijk is. Het is noodzakelijk dat ouders aandacht besteden aan het gedrag van hun kinderen en eventuele gedragsveranderingen, er zouden maatregelen genomen moeten worden.
Veel ouders denken dat hun kinderen misschien gewoon moe zijn of dat ze lui zijn... Maar in werkelijkheid kan het iets gevaarlijker zijn dan dit. Het is essentieel om alert te zijn op de symptomen en u ervan bewust te zijn dat, bovendien avolitie kan erfelijk zijn. Als een van de ouders in de kindertijd of volwassenheid een wilsverklaring heeft gehad, kan dit ook bij hun kinderen voorkomen.
Het manifesteert zich bij zeer jonge kinderen over het algemeen als zeer rustige kinderen, die zich 'niet misdragen', die 'niet huilen', die niet veel spelen. Deze symptomen kunnen in de toekomst ernstiger worden.
Symptomen
Avolitie is een tekort aan motivatie van mensen en ze hebben meestal een gemeenschappelijk symptoom: een gebrek aan wil om dingen te doen. Algemene apathie. Ze hebben vaak 'platte' emoties, een neutrale of uitdrukkingsloze gezichtsuitdrukking... emoties schitteren door afwezigheid. De ernst van de stoornis kan van persoon tot persoon variëren, variërend van milde apathie tot ernstig mutisme.
Apathie in de mildere stadia kan worden opgemerkt als een gebrek aan motivatie door middel van gedrag, gedachten of gedachten. Het meest ernstige uiterste, zoals we in de vorige paragraaf hebben genoemd, kan mutisme of kinetisch mutisme lijken (wanneer een persoon niet beweegt of spreekt, noch met mensen communiceert vanwege een gebrek aan motivatie of wil om dat te doen).
Mensen hebben vaak het gevoel dat ze in een voortdurende strijd verkeren wanneer ze communicatie proberen te vermijden... zelfs als de mensen die ze aan hun zijde hebben, mensen zijn die dicht bij hen staan. Dit alles kan ervoor zorgen dat ze minder gelukkig zijn bij dagelijkse activiteiten. Afhankelijk van het niveau en de ernst van de wilskracht kan een gebrek aan wilskracht en motivatie gepaard gaan met een gebrek aan mobiliteit.
Andere karakteristieke symptomen zijn passiviteit tegenover wat dan ook of gebrek aan bezorgdheid en andere:
- Gebrek aan spontaniteit
- emotionele afstand
- Voortdurende besluiteloosheid
- Voedsel kauwen zonder te slikken (te lang kauwen)
- slordig uiterlijk
- Sociaal isolement
- Lange pauzes tijdens het spreken
- Lage hygiëneniveaus
- voedingstekorten
- Onwil om te eten of te eten
- Vervagende emoties
- mutisme
- Akinetisch mutisme
Soorten abulia
Er zijn verschillende soorten of categorieën abulia, de bekendste zijn:
- Hyperbulie. Hyperactiviteitsstoornis
- Hypoabolie. Verminderde motivatie om initiatieven te nemen
- Parabulium. Het gedrag van de persoon wijkt af van wat als ‘normaal’ en sociaal geaccepteerd wordt beschouwd.
Waarom het gebeurt
Avolitie heeft verschillende oorzaken. Het treedt meestal op als gevolg van frontale laesies in de hersenen, in de neusganglia of in enig ander gebied dat verband houdt met motivatie, bewegingen of wil. Deze verwondingen kunnen worden veroorzaakt door aandoeningen en ziekten, maar ook door beroertes of hoofdtrauma. Het kan ook te wijten zijn aan:
- Bloedarmoede
- erfelijk
- Syphilis
- Langdurige stress
- hulpeloosheid
- hopeloosheid
Behandeling
Zodra de stoornis door een beroepsbeoefenaar in de geestelijke gezondheidszorg is gediagnosticeerd, moet het geval worden behandeld, waarbij rekening moet worden gehouden met de symptomen en de ernst ervan. Mogelijk hebt u verschillende behandelingsopties. Sommige werken misschien goed voor sommigen, maar niet voor anderen. De persoon moet weten wat het beste voor hem of haar werkt en wat niet. Alles zal afhangen van de patiënt en zijn mentaliteit.
Medicijnen worden meestal gegeven met dopamine en om het centrale zenuwstelsel te helpen. Het is ook succesvol geweest cognitieve gedragstherapie om patiënten met awil te behandelen. Geef mensen de mogelijkheid om helderder te denken en het belang van het leven te begrijpen en deze hartverscheurende aandoening te overwinnen om de kwaliteit van leven en de controle over hun daden en emoties terug te krijgen. Ze zullen in staat zijn om uit het voorgeborchte van emotioneel gemis te komen dat hen feitelijk aan een werkelijkheid ketent die niet de hunne is.
Als u denkt dat u abulia heeft of dat iemand die u kent of dat uw eigen kinderen hieraan lijden, zoek dan zo snel mogelijk professionele hulp!