Λοιπόν, αυτό δεν ακούγεται πολύ αγαπητό. Δεν θέλω να πω ότι τα παιδιά πρέπει να υποφέρουν. Οχι φυσικά όχι. Ωστόσο, ένα ορισμένο επίπεδο οδύνης είναι εντελώς αναπόφευκτο στην ανθρώπινη ύπαρξη. Δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή κοινωνία στην οποία ζούμε. Είναι να μάθουμε να ζούμε καλά με την αναπόφευκτη ταλαιπωρία που αντιμετωπίζουμε όλοι.
Όταν μιλάω για ταλαιπωρία, δεν εννοώ κάτι σκόπιμα επιβλαβές όπως ο εκφοβισμός ή η κακοποίηση παιδιών. Μιλάω για τις αμέτρητες παραλλαγές ταλαιπωρίας που υπάρχουν στη ζωή.
Είναι απαραίτητο να βοηθήσουμε τα παιδιά να μάθουν να υποφέρουν το καλύτερο που μπορούν γιατί θα μας επηρεάσει όλους.
Θα υποφέρουν από έναν απογοητευμένο δάσκαλο που δεν ξέρει πώς να κάνει τα πράγματα καλά, θα αντιμετωπίσουν ταραχώδεις συναισθηματικές στιγμές στην κοινωνική τους ζωή, θα συναντήσουν αντιθέσεις μεταξύ των προτιμήσεων των φίλων τους και των δικών τους και θα έρθουν αντιμέτωποι με αλλαγές στην αυτοπεποίθησή τους.
Ο πόνος σημαίνει μια ευκαιρία να αναπτυχθούμε ως άνθρωποι. Όλοι μας πρέπει να το προσπαθήσουμε Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά μας να προσπαθούν να μεγαλώσουν μπροστά στις αντιξοότητες. Αν δεν το κάνουμε, θα βρούμε τους μελλοντικούς ενήλικες ανυπόμονους και παραπονούμενους για κάθε αλλαγή που δεν τους αρέσει. Μεγάλο μέρος της σοφίας που υπάρχει στον κόσμο προέρχεται από ανθρώπους που έχουν υποφέρει λίγο και όχι από ανθρώπους που κάθονται πίσω και αρχίζουν να παραπονιούνται.
Διδάξτε τους να περνούν μέσα από τα βάσανα
Απόσπαση της προσοχής και συγκέντρωση Τα συναισθηματικά είναι δύο εξαιρετικοί τρόποι αντιμετώπισης του πόνου. Δεν αλλάζουν τα δεδομένα, αλλά κάνουν τα βάσανα πιο ανεκτά. Βοηθήστε τους να βρουν νόημα στο βάσανο. Σε αυτή τη ζωή τα βάσανά του θα είναι λιγότερα με τη βοήθειά σας.
Είναι ένα απαραίτητο βήμα για την επίτευξη της ευτυχίας.